نيمه پر ليوان
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آليوس ماکسيموس
يک خصلت در بين ما ايرانىها وجود دارد که ميتوان آنرا زيادهروى در ديدن نيمه پر ليوان ناميد! مثلا اگر يک دست کسى در حادثه اى بشکند به او ميگوييم «خدا را شکر که هر دو دستت نشکست!» و اگر هر دو دست او شکسته باشد! ميگوييم «خدا را شکر که گردنت نشکست!» و به همين ترتيب … شايد علت اين است که هميشه انتظار بدتر را داريم و هيچ امنيت فردى يا اجتماعى احساس نمىکنيم و همواره به فکر روز مبادا هستيم!
حالا اگر نيمه پر ليوان را در مورد انتخابات نگاه کنيم بايد بگوييم «خدا را شکر که همه تاييد صلاحيت نشدند!» چون ممکن بود در آنصورت با بى خيالى مردم يک امتياز براى انحصار طلبان ثبت شود! به نظر من انتخابات تا زمانی که هر کس با هر عقيدهاى بتواند در آن شرکت کند (حتى بدون التزام به ولايت فقيه) آزاد نخواهد بود.
با شرايط پيش آمده ((البته به شرطی که با حکم حکومتی رهبر ۴۰ ميليون راى از صندوقها بيرون نيايد!!!)) شرکت يا عدم شرکت در انتخابات مثل آرى يا نه به ولايت فقيه است! با انصراف خانم راکعى و اعلام تحریم بسيارى از فعالان سياسى - فرهنگى مىتوان از اين فرصت به بهترين وجه استفاده کرد.
پس نيمه پر ليوان را نگاه کنيم و از اين فرصت استفاده کنيم!
